சிட்னியின் வசந்தகால வாழ்வியல் காட்சி ஒன்று.

பாடசாலை விடுமுறை விட்டு விட்ட படியினால் குறிப்பாகப் பிள்ளைகளுக்கென சில நடைமுறை விளையாட்டுகளுடன் கூடிய இயற்கையினைப் புரிந்து கொள்ளும்; இயற்கையோடு கூடிய வாழ்வியலை; எடுத்துக் காட்டும், சொல்லிக் கொடுக்கும் இலவசப் பயிற்சி பட்டறைகளும் அங்கு இருந்தன. 

மேலே காட்டப் பட்டுள்ள இடத்தில் அவை இயற்கையோடும் மனிதர்களோடும் சினேகபூர்வமான சொல்லிக் கொடுக்கப் படுகின்றன.

பூ விதைகள் மண்ணோடும் களிமண்ணோடும் கலந்து பிசைந்து உருண்டைகளாக உருட்டி நீங்கள் போகும் இடங்களில் எறிந்து விடுமாறு அல்லது வீட்டு தோட்டங்களில் அல்லது தொட்டிகளில் போட்டுவிடுமாறு செய்யவும் கொண்டுசெல்லவும் கொடுக்கிறார்கள். கூடவே அந்தப் பூக்கள் பற்றிய; இயற்கை பற்றிய அறிவுகளையும் குழந்தைகளுக்குச் சொல்லிக் கொடுக்கிறார்கள்.

இந்தப் பதிவில் நீங்கள் காணும் சிவப்பு, மஞ்சள், ஊதா, மற்றும் இள வண்ணங்களோடு இருக்கும் பூ விதைகள் அவை. 

நாம் இந்தப் பூமியில் நடந்துகொண்ட நாளாந்த நடைமுறைகளால் குறைந்துவரும் தேனீக்களின் இனத்தைப் பெருக்கும்; பூமி மீது கருணை கொண்டவர்கள்; இவ்வாறாகத் தேனுள்ள பூக்களின் விதைகளை ஊரெங்கும் விதைக்கிறார்கள். குழந்தைகளின் சின்னக் கரங்களின் ஊடாக! 

அதிக பராமரிப்புத் தேவைப்படாத இப்பூ மரங்கள் நாளாந்த மழையிலும் வெய்யிலிலும் தம் பணிகளை ஆற்றும்.

குழந்தைகளுக்கு இயற்கை மீதான புரிதல் கூடும். எதிர்காலத்தில் அவர்களும் இயற்கையை நேசிக்கவும் பாதுகாக்கவும் உதவுவார்கள் என்பது ஒரு நம்பிக்கை.

குழந்தைகளின் மனதிலும்  பூமியிலும்  விழும் இவ் விதைகள் ஒரு உன்னத உலகை கொண்டுவருவதாக!

இன்னோர் இடத்தில்இயற்கை மலர்களினால் துணியில் வண்ணம் பதிக்கிறார்கள். இயற்கை மலர்களின் வண்ணங்களும் எம் கற்பனைக்குரிய தோற்றங்களிலும் வெளிப்படும் ஆக்கம் ஒரு masrerpirce அல்லவா?

இந்த மண்ணின் உண்மையான வரலாறும், பழங்குடி மக்களின்  வாழ்வியலும், அவர்கள் எவ்வாறு தம் மண்ணையும் உயிரினங்களையும் நேசித்து காப்பாற்றி வாழ்ந்தார்கள் என்பது பற்றிய - அவர்கள் உபயோகித்த பொருட்கள், உபகரணங்கள், உணவு வகைகளோடுடனான கலந்துரையாடல் இன்னொரு இடத்தில்நடக்கிறது.

இருந்த போதும் எல்லோரின் விருப்பத்துக்குரிய அம்சமாக அது இல்லாதிருந்த காரணத்தால் என்னால் அதிக நேரம் அங்கு செலவளிக்க முடியவில்லை. எனினும், மெல்போர்ன் மானிலத்தில் இருந்து எழுத்தாளர் விழாவுக்காக வருகை தந்திருந்த எழுத்தாளர் முருகபூபதி அவர்களை 17. 09. 2023 அன்று இங்கு அழைத்து வந்திருந்தேன். அப்போது எடுத்த சில ஒளிப்படங்களை அதன் முக்கியத்துவம் கருதி உங்களோடு அவற்றைப் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

கோழி முட்டை போல இது இமு பறவையின் முட்டை.

குழந்தை படுத்துறங்கும் மரப்பட்டை

பொருட்களை இடிக்க, அரைக்க, குத்த, தூளாக்க, வெட்ட அவர்கள் உபயோகிக்கும் நாளாந்த கருவிகள்

வண்ணப் பொடி: ஓவியங்கள் தீட்டவும் உடலில் பூசிக் கொள்ளவும் இளகிய பாறைகள் மற்றும் மண்ணில் இருந்து பெறப்படுகிறது

வேட்டைக் கருவிகள்

மூலிகைகள் மற்றும் உணவுப் பொருள்கள்

கூடை பின்னல் கலை

பழங்குடி மக்கள் பற்றிய படங்கள் 17.09.2023 அன்று எடுக்கப்பட்டது. படப்பிடிப்பு: யசோதா.பத்மநாதன்

இந்தப் பூங்காவில் என்னென்ன பட்சிகள், பூச்சிகள், உயிரினங்கள் இருக்கிறது என்ற விளக்கம் இங்கு கொடுக்கப் படுகிறது. கூடவே மிகச் சிறு நீர் வாழ் உயிரிகள் எவ்வாறு இந்த பூமிக்கு தேவையாக இருக்கிறது என்பது பற்றிய விளக்கம் இங்கு காட்சியோடு விளக்கப் படுகிறது.

குழந்தைகள் இயற்கைப் பொருள்களில் இருந்து இயல்பாக நம் சுற்றாடலில் வாழும் உயிரினங்களைக் களிமண்ணிலும் இலைகுழைகள், மரப்பட்டைகள், பூக்கள், தண்டுகள் முதலானவற்றால் உருவங்களாகச் செய்கிறார்கள்.

 பெரியவர்கள் செய்து கொண்டிருப்பதைப் பார்க்கும் சிறுவர்கள் தாமும் அது போலவும் தம் விருப்பத்தின் பேரிலும் செய்யும் இத்தகைய விளயாட்டு அனுபவங்கள்  மற்றும் கைவினைப் பொருட்கள் அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சியையும் உற்சாகத்தையும் ஊட்டுகிறது. குழந்தைகள் மறைமுகமாக சக உயிரினங்களை நேசிக்கக் கற்றுக் கொள்கிறார்கள்.

இந்தச் சிறு தோட்டத்தின் வெளியே விரிந்து கிடக்கிறது ஒரு பெரும் பூங்கா. குழந்தைகள் விளையாடவும்; பெரியவர்கள் நடைப்பயிற்சி செய்யவும்; இருந்து, இளைப்பாறி, சுற்றத்தார் நண்பர்களோடு கூடி உண்டு மகிழக் கூடாரங்களும், ஆங்காங்கே உள்ளன. நீரோடைகளும், குடிநீர் வசதிகளும் கழிப்பறைகளும் மிகச் சுத்தமாகப் பராமரிக்கப் படுகிறன. சைக்கிள் ஓடத் தனியான பாதையும் நான்கு சக்கர வாகனங்கள் ஓடத் தனியான பாதையும் நடைப்பயிற்சி செய்பவர்களுக்குத் தனியான பாதையும் அருகருகாக ஆனால் தெளிவான அறிவுறுத்தல்களோடு உள்ளன.

நேற்றய தினம் நான் தோட்டத்தை விட்டு வெளிவந்த வேளையில் கான்சர் விழிப்புணர்வுக்காக ஒரு தொண்டர் அமைப்பு நடைப் பயணத்தை மெற்கொண்டிருந்தது. அதனையே மேலே உள்ள படத்தில் காண்கிறீர்கள்.

எல்லோரும் விதிமுறைப்படி அவற்றை மீறாத முறையில் நடந்து கொள்வது தான் மிக அழகான விடயம். ( 24 மணிநேர கண்காணிப்பு கமரா வழியாக ஒரு துறை இங்கு நடப்பவற்றைக் கண்காணித்துக் கொண்டிருக்கிறது.)

நேற்றய தினம் வெளி நடை பாதையில்...

பூந் தோட்டத்துக்கு சற்று வெளியே மரம் தந்து வைத்திருக்கிறது ஒரு பேரிருக்கை!

தகவல்களை அறிந்து கொள்வதற்கு அமைந்திருக்கிற கூடாரம் இது. தேநீர் கூடாரமும் ஐஸ்கிறீம் வானும் நின்றிருந்தது. கூடவே இசைக் கச்சேரியால் செவியை இலவசமாய் வந்து தழுவியது இன்னிசை. அவைகள் சேகரிக்கப் படவில்லை.

படப்பிடிப்பு: யசோதா.பத்மநாதன்.

திகதி: 24.09.2023 ஞாயிற்றுக் கிழமை.

இடம்: பரமற்ரா பார்க் -காலைவேளை.

மலர் கூட்டங்களை கீழுள்ள இணைப்புக்குச் சென்று மேலும் காணலாம்

வசந்த காலத்து வண்ண மலர்கள்

நான் படித்த நாட்டார் பாடல்கள் சில - 4 -

 எலிப்பாட்டு

கோட்டிகள் பண்ணாதே 

எலியே நீ வீட்டிலே நில்லாதே

எலியே நீ வீட்டிலே நில்லாதே

நாட்டைப் பயிரை நட்டப் படுத்திறாய் 

நல்ல இளனியை நறுக்கி வீழ்த்திறாய்

வீட்டிலே பண்கள் மிக விசைக்கிறாய்

மேட்டிலோடியே ஓட்டைச் சரிக்கிறாய்

                ( கோட்டிகள் பண்ணாதே)

ஓலைக் கூரையில் ஒதுங்கி நிற்கிறாய்

ஒரு மழை வந்தால் ஒழுகச் செய்கிறாய்

வாலைக் காட்டியே வழியில் ஓடுறாய்

மற்ற இடமெல்லாம் சுற்றித் திரிகிறாய்

            ( கோட்டிகள் பண்ணாதே)

ஆனைக்குட்டி போல அங்கிங்கு ஓடுறாய்

அடிக்கப் போனால் அஞ்சிப் பதுங்குறாய் 

பூனையைக் கண்டு பொறி கலங்குறாய் 

பொல்லாத பூனைக்குப் பின்னர் இரையாகுறாய்

               ( கோட்டிகள் பண்ணாதே)

தேங்காய் பாதியில் சித்திரம் கொத்துறாய்

திண்டு மூடினால் திறந்து வைக்கிறாய்

வாங்கும் சாமானை வாரி இழுக்கிறாய்

மண்ணினை மானிடர் கண்ணிலே போடுறாய்

                ( கோட்டிகள் பண்ணாதே)

படுக்கும் மெத்தையில் பஞ்சை இழுக்கிறாய்

பாத விரல் நகம் பல்லால் கடிக்கிறாய்

அடுக்கும் கறியை அலக் கழிக்கிறாய்

அல்லும் எல்லும் இந்தப் பொல்லாங்கு செய்கிறாய்

            ( கோட்டிகள் பண்ணாதே)

பீங்கான் கோப்பையை பிரட்டிப் போடுறாய் 

பெட்டகத்துக் குள்ளே பிரளி பண்ணுறாய்

தாங்கு லாச்சியைத் தறித் தூளாக்கிறாய்

தட்ட லுமாரிக்குள் குட்டு குட்டென்கிறாய்

          ( கோட்டிகள் பண்ணாதே)

கூரை மீதிலே கூடிக் குலாவுறாய்

குட்டிப் பன்றி போல் குஞ்சுகள் பொரிக்கிறாய்

சாரை விரட்டில் தப்பிப் பிழைக்கிறாய்

சற்றே அகப்பட்டால் செத்துப் போகிறாய்

          ( கோட்டிகள் பண்ணாதே)

வெள்ளெனத் தின்ன வெள்ளாட்டி மூடுவாள்

விழித்துப் பார்க்கப் பின்னே வெட்கித் தழுவுவாள்

கள்ளி யெண்டவள் கன்னத்தடி கொள்வாள்

கன்ம மெலிக்கெண்டு தன்னைத் திட்டுவாள்

             ( கோட்டிகள் பண்ணாதே)

எச்சியைத் திண்டக்கால் இல்லாத நோய் வரும்

எவர் திண்டாலும் ஈளைக் கசம் வரும்

நச்சு வீக்கம் நரம்புத் திமிர் வரும்

நாள் செண்டால் உயிர் மீட்டாத சாவு வரும்.

             ( கோட்டிகள் பண்ணாதே)

( யாழ்ப்பாணப் பேச்சு வழக்கில் அமைந்த இந்த நாட்டுப் புறப் பாடல் 10 ம் ஆண்டுக்குரிய நாட்டர் இலக்கியப் புத்தகத்தில் அமைந்திருக்கிறது.)

வாழ்த்துப் பாடல்

மருத்துவிச்சி வாழ்த்து

அயலும் புடையும் வாழ வேண்டும்

அன்னமும் சுற்ரமும் வாழ வேண்டும்

ஆச்சியும் அப்புவும் வாழ வேண்டும்

அம்மானும் மாமியும் வாழ வேண்டும்

அரிசிப் பொதியோடும் வந்தீரோ தம்பி

அரிசி மலை நாடும் கண்டீரோ தம்பி?

நெல்லும் பொதியோடும் வந்தீரோ தம்பி

நெல்லு மலை நாடும் கண்டீரோ தம்பி?

மஞ்சள் பொதியோடும் வந்தீரோ தம்பி 

மஞ்சள் மலை நாடும் கண்டீரோ தம்பி?

மிளகுப் பொதியோடும் வந்தீரோ தம்பி

மிளகு மலை நாடும் கண்டீரோ தம்பி

உள்ளிப் பொதியோடும் வந்தீரோ தம்பி

உள்ளி மலை நாடும் கண்டீரோ தம்பி?

இஞ்சிப் பொதியோடும் வந்தீரோ தம்பி

இஞ்சி மலை நாடும் கண்டீரோ தம்பி?

உப்புப் பொதியோடும் வந்தீரோ தம்பி

உப்பு மலை நாடும் கண்டீரோ தம்பி?

காசுப் பொதியோடும் வந்தீரோ தம்பி

காசு மலை நாடும் கண்டீரோ தம்பி?

வேந்தர்க்கு வேந்தராய் வந்தீரோ தம்பி

வேந்தர் மணிமுடியும் கண்டீரோ தம்பி?

கோச்சி வாழ கொப்பர் வாழ

பேத்தி வாழ பேரன் வாழ

பூட்டன் வாழ பூட்டி வாழ

கொம்மான் வாழ மாமி வாழ

குஞ்சாச்சி வாழ குஞ்சியப்பு வாழ

பெரியாச்சி வாழ பெரியப்பு வாழ

ஊர் வாழ தேசம் வாழ

குருவுக்கும் சிவனுக்கும் 

நல்ல பிள்ளையாய் இருந்து வாழ்க!

( உறவு முறைப் பெயர்கள் இங்கு சொல்லப் படுவதைக் காண்க. பல உறவு முறைப் பெயர்கள் தற்போது குடும்பங்கள் சுருங்கி விட்டதால் இல்லாது போயின.

கோச்சி, கொப்பர் - தாய் தந்தையரை ஏனையோர் கொச்சையாக அழைப்பது. கொம்மான் என்பது அம்மான் ( மாமன்) என்பதன் கொச்சை மொழி வழக்காகும்.

முதற் பதிப்பு 1976. இரண்டாம் பதிப்பு 1980ம் ஆண்டுக்குரிய புத்தகத்தில் இருந்து....

நன்றி: noolaham.org 

சில சிறுவர் பாடல்கள் - 3 - இணையத்தில் இருந்து....

1.

 ஒன்று ரெண்டு மூன்று நாலு ஐந்து ஆறு ஏழு

எட்டு ஒன்பது பத்து என்று எண்ணு வோமே நாங்கள்.

ரெண்டு சதம் கொண்டு சென்று மூன்று கடை தேடி

நாலு பழம் வாங்கிக் கொண்டு நாங்கள் வரும் வழியில்

ஐந்து பெரும் நாய் கலைத்து ஓடி வர நம்மை

தேடி ஆறு கல் லெடுத்து தீட்டி விட்டோ மெல்லோ.

உருண்டு ருண்டு சிரித்துக் கொண்டு ஏழு பேரு மாக

எட்டு மணி வண்டி யிலே உல்லாச மாய் ஏறி

ஒன்ப துக்குள் வீடு சென்று உண வருந்தி நாமே

பத்து மணி அடிப்ப தற்குள் படுத் துறங்கி னோமே

2.

காக்கையாரே காக்கையாரே எங்கே போனீர்..

காணாத இடமெல்லாம் காணப்போனேன்..

 

கண்டு வந்த புதுமைகள்சொல்லக் கேழும்...

செட்டியார் வீட்டில் கல்யாணம்..

சிவனார் கோவிலில் விழாக்கோலம்..

மீன் பிடி துறையில் சனக்க்கூட்டம்...

கண்டிப்பக்கம் குளிரோ கடுமை..

காங்கேசந்துறையில் வெயிலோ கொடுமை

 

அப்பா மாமா அத்தான் கொழும்பில்

அவர்கள் சுகத்தை அறிவீரோ....

 

பொங்கல் அன்று வருவாராம்

புத்தகம் கொண்டு வருவாராம்

பந்தும் கொண்டு வருவாராம்

பாவை உனக்கு தருவாராம்...

 

காக்கையாரே காக்கையாரே எங்கே போனீர்..

காணாத இடமெல்லாம் காணப்போனேன்.

3.

பவளக்கொடி

பருத்தித்துறை ஊராம் பவளக்கொடி பேராம்

பாவைதனை ஒப்பாள் பாலெடுத்து விற்பாள்

அங்கவர்க்கோர் நாளில் அடுத்த துயர் கேளீர்

பாற்குடம் சுமந்து பையப் பைய நடந்து

சந்தைக்கு போம்போது தான் நினைத்தாள் மாது

பாலை இன்று விற்பேன் காசை பையில் வைப்பேன்

முருகரப்பா வீட்டில் முட்டை விற்பாள் பாட்டி

கோழி முட்டை வாங்கி குஞ்சுக்கு வைப்பேனே

புள்ளிக் கோழிக்குஞ்சு பொரிக்கும் இரண்டஞ்சு

குஞ்சுகள் வளர்ந்து கோழியாகும் விரைந்து

விரைந்து வளர்ந்திடுமே வெள்ளை முட்டை இடுமே

முட்டை விற்ற காசை முழுவதும் எடுத்தாசை

வண்ணச்சேலை சட்டை மாதுளம்பூ தொப்பி

வாசனை செருப்பு வாங்குவேனே விரும்பி

சரிகைச் சேலை பாரீர் தாவணியைப் பாரீர்

என்று யாரும் புகழ்வார் என்னை யாரோ இகழ்வார்

வெள்ளைப்பட்டுத்தி மினுங்கல் தொப்பி தொடுத்து

கை இரண்டும் வீசி சந்தைக்கு போவேனே

பூமணியும் பார்ப்பாள் பொற்கொடியும் பார்ப்பாள்

அரிய மலரும் பார்ப்பாள் அம்புஜமும் பார்ப்பாள்

சரிகைச்சேலை பாரீர் தாவணியை பாரீர்

பாரும் பாரும் என்று பவளக்கொடி நின்று

சற்றுத்தலை நிமிர்ந்தாள் தையல் என்ன செய்வாள்

பாலும் எல்லாம் போச்சு பாற்குடமும் போச்சு

மிக்கத்துயரோடு வீடு சென்றாள் மாது

கைக்கு வரும் முன்னே நெய்க்கு விலை பேசேல்

ஆக்கம் : கல்லடி வேலுப்பிள்ளை

4.

கத்தரித் தோட்டத்து வெருளி

கத்தரித் தோட்டத்து மத்தியிலே நின்று

காவல் புரிகின்ற சேவகா! - நின்று

காவல் புரிகின்ற சேவகா!

மெத்தக் கவனமாய்க் கூலியும் வாங்காமல்

வேலை புரிபவன் வேறுயார்! - உன்னைப்போல்

வேலை புரிபவன் வேறுயார்?

கண்ணு மிமையாமல் நித்திரை கொள்ளாமல்

காவல் புரிகின்ற சேவகா! - என்றும்

காவல் புரிகின்ற சேவகா!

எண்ணி உன்னைப்போல் இரவுபகலாக

ஏவல் புரிபவன் வேறுயார்? - என்றும்

ஏவல் புரிபவன் வேறுயார்?

வட்டமான பெரும் பூசினிக்காய் போல

மஞ்சள் நிற உறு மாலைப்பார்!- தலையில்

மஞ்சள் நிற உறு மாலைப்பார்!

கட்டியிறுக்கிய சட்டையைப் பாரங்கே

கைகளில் அம்பொடு வில்லைப்பார்!-இரு

கைகளில் அம்பொடு வில்லைப்பார்!

தொட்டு முறுக்காத மீசையைப்பார்! கறைச்

சோகிபோலே பெரும் பல்லைப்பார்! - கறைச்

சோகிபோலே பெரும் பல்லைப்பார்!

கட்டிய கச்சையில் விட்டுச் செருகிய

கட்டை உடைவாளின் தேசுபார்! - ஆகா

கட்டை உடைவாளின் தேசுபார்!

பூட்டிய வில்லுங் குறிவைத்த பாணமும்

பொல்லாத பார்வையுங் கண்டதோ ? - உன்றன்

பொல்லாத பார்வையுங் கண்டதோ ?

வாட்ட மில்லாப்பயிர் மேயவந்த பசு

வாலைக் கிளப்பிக்கொண் டோடுதே - வெடி

வாலைக் கிளப்பிக்கொண் டோடுதே

கள்ளக் குணமுள்ள காக்கை உன்னைக்கண்டு

கத்திக் கத்திக் கரைந்தோடுமே - கூடிக்

கத்திக் கத்திக் கரைந்தோடுமே

நள்ளிரவில் வரும் கள்வனுனைக் கண்டு

நடுநடுங்கி மனம் வாடுமே - ஏங்கி

நடுநடுங்கி மனம் வாடுமே

ஏழைக் கமக்காரன் வேளைக் குதவிசெய்

ஏவற்காரன் நீயே யென்னினும் - நல்ல

ஏவற்காரன் நீயே யென்னினும்

ஆளைப்போலப் போலி வேடக்காரன் நீயே

ஆவதறிந்தன னுண்மையே - போலி

ஆவதறிந்தன னுண்மையே

தூரத்திலே உனைக் கண்டவுடம் அஞ்சித்

துண்ணென் றிடித்ததென் நெஞ்சகம் - மிகத்

துண்ணென் றிடித்ததென் நெஞ்சகம்

சேரச் சேரப் போலி வேடக்காரனென்று

தெரிய வந்ததுன் வஞ்சகம் - நன்று

தெரிய வந்ததுன் வஞ்சகம்

சிங்கத்தின் தோலினைப் போர்த்த கழுதைபோல்

தேசத்திலே பலர் உண்டுகாண் - இந்தத்

தேசத்திலே பலர் உண்டுகாண்

அங்கவர் தம்மைக்கண் டேமாந்து போகா

அறிவு படைத்தனன் இன்றுநான் - உன்னில்

அறிவு படைத்தனன் இன்றுநான்.

ஆக்கம்: நவாலியூர் சோமசுந்தரப்புலவர்

5.

ஆடிப் பிறப்புக்கு நாளை விடுதலை

ஆடிப் பிறப்புக்கு நாளை விடுதலை

ஆனந்தம் ஆனந்தந் தோழர்களே!

கூடிப் பனங்கட்டிக் கூழுங் குடிக்கலாம்

கொழுக்கட்டை தின்னலாம் தோழர்களே!

பாசிப்பயறு வறுத்துக் குற்றிச் செந்நெற்

பச்சையரிசி இடித்துத் தெள்ளி

வாசப் பருப்பை அவித்துக் கொண்டு நல்ல

மாவைப் பதமாய் வறுத்தெடுத்து

வேண்டிய தேங்காய் உடைத்துத் துருவியே

வேலூரிற் சர்க்கரை யுங்கலந்து

தோண்டியில் நீர்விட்டு மாவை யதிற்கொட்டிச்

சுற்றிக் குழைத்துத் திரட்டிக் கொண்டு

வில்லை வில்லையாக மாவைக் கிள்ளித் தட்டி

வெல்லக் கலவையை உள்ளேயிட்டுப்

பல்லுக் கொழுக்கட்டை அம்மா அவிப்பளே

பார்க்கப் பார்க்கப் பசி தீர்ந்திடுமே

பூவைத் துருவிப் பிழிந்து பனங்கட்டி

போட்டுமா வுருண்டை பயறுமிட்டு

மாவைக் கரைத்தம்மா வார்த்துத் துழாவுவள்

மணக்க மணக்கவா யூறிடுமே

குங்குமப் பொட்டிட்டுப் பூமாலை சூடியே

குத்துவிளக்குக் கொழுத்தி வைத்து

அங்கிள நீர்பழம் பாக்குடன் வெற்றிலை

ஆடிப் படைப்பும் படைப்போமே

வண்ணப் பலாவிலை ஓடிப் பொறுக்கியே

வந்து மடித்ததைக் கோலிக்கொண்டே

அன்னை அகப்பையால் அள்ளி அள்ளிவார்க்க

ஆடிப் புதுக்கூழ் குடிப்போமே

வாழைப் பழத்தை உரித்துத் தின்போம் நல்ல

மாவின் பழத்தை அறுத்துத் தின்போம்

கூழைச் சுடச்சுட ஊதிக் குடித்துக்

கொழுக்கட்டை தன்னைக் கடிப்போமே

ஆடிப் பிறப்புக்கு நாளை விடுதலை

ஆனந்தம் ஆனந்தந் தோழர்களே!

கூடிப் பனங்கட்டிக் கூழும் குடிக்கலாம்

கொழுக்கட்டை தின்னலாம் தோழர்களே!

ஆக்கம்:நவாலியூர் சோமசுந்தரப்புலவர்

6.

குருவி

குருவி ஒன்று மரத்திலே

கூடு ஒன்றைக் கட்டியே

அருமைக் குஞ்சு மூன்றையும்

அதில் வளர்த்து வந்தது

நித்தம் நித்தம் குருவியும்

நீண்ட தூரம் சென்றிடும்

கொத்தி வந்த இரைதனை

குஞ்சு தின்னக் கொடுத்திடும்

குருவி தந்த இரையினால்

குஞ்சு மெல்ல வளர்ந்தன

சின்ன இறகு இரண்டுமே

சிறப்பாய் வளரத் தொடங்கின

தனது குஞ்சு பறப்பதை

தானும் பார்க்க ஆவலாய்

தந்தை குருவி சொன்னது

தனயன் பறக்க வேண்டுமாம்

இப்ப என்ன அவசரம்

இறக்கை நன்கு வளரட்டும்

இயல்பாய் குஞ்சு பறப்பதை

இரசிக்கும் காலம் வந்திடும்

சின்ன இறகு வளர்ந்தபின்

சிறப்பாய் பறக்க முடியுமே

இன்றே பறக்க விரும்பினால்

இறப்பில் முடியக் கூடுமே

தாய்க் குருவி சொன்னதை

தடுத்தே தந்தை சொன்னது

எனக்குப் புத்தி சொல்லிடல்

எருமை உனக்குத் தகுதியோ

குஞ்சு நலனைக் கருதியே

குருவி சொன்ன கருத்தினை

உதறித் தள்ளித் தந்தையும்

உடன் பறக்கச் சொன்னது

தந்தை சொன்ன சொல்லினால்

தமது சிறகை விரித்துமே

பிஞ்சுக் குஞ்சு மூன்றுமே

பிரிந்து பறக்கத் தொடங்கின

எந்தன் குஞ்சு பறப்பது

என்ன அழகு என்றுமே

தனது குஞ்சு பறப்பதை

தந்தைக் குருவி ரசித்தது

சீராய் இன்னும் வளர்ந்திடாச்

சிறகால் பறந்த குஞ்சுகள்

சிறிது நேரம் பறந்ததும்

சிறிது களைப்புக் கண்டன

வளியின் வேகம் தாங்கிட

வழி இல்லாமல் குஞ்சுகள்

வானை விட்டும் விழுந்தன

வழியில் உயிரை விட்டன

அழகுக் குஞ்சு இறப்பினால்

அப்பன் குருவி துடித்தது

அருமை மனைவி உரைத்தது

அதனின் காதில் ஒலித்தது.

நன்றி: யாழ் இணையம்

7.

அம்மா இங்கே வா வா

அம்மா இங்கே வா! வா!

ஆசை முத்தம் தா! தா!

இலையில் சோறு போட்டு

ஈயைத் தூர ஓட்டு

உன்னைப் போன்ற நல்லார்,

ஊரில் யாவர் உள்ளார்?

என்னால் உனக்குத் தொல்லை

ஏதும் இங்கே இல்லை

ஐயமின்றி சொல்லுவேன்

ஒற்றுமை என்றும் பலமாம்

ஓதும் செயலே நலமாம்

ஔவை சொன்ன மொழியாம்

அஃதே எனக்கு வழியாம்.

8.

பச்சைக் கிளியே வா வா

பச்சைக் கிளியே வா வா!

பாலும் சோறும் உண்ண வா!

கொச்சி மஞ்சள் பூச வா!

கொஞ்சி விளையாட வா!

பைய பைய பறந்து வா!

பாடி பாடிக் களித்து வா!

கையில் வந்து இருக்க வா!

கனியருந்த ஓடி வா!

9.

சின்னச் சின்ன பூனை

சின்னச் சின்னப் பூனை

சிறந்த நல்ல பூனை

என்னைப் பார்த்துத் துள்ளும்

எங்கள் வீட்டுப் பூனை

வட்டமான கண்கள்

வண்ணமான செவிகள்

கட்டையான கால்கள்

காட்டும் நல்ல பூனை

நாயைப் பாத்துச் சீறும்

நகத்தால் மரத்தைக் கீறும்

பாயப் பதுங்கி ஓடும்

பந்தை உருட்டி ஆடும்

உண்ணுஞ் சோறும் பாலும்

ஊட்டி வளர்த்த பூனை

கண்ணைப் போன்ற பூனை

கட்டிக் கரும்புப் பூனை

10.

கைவீசம்மா கைவீசு

கை வீசம்மா கை வீசு…

கடைக்குப் போகலாம் கை வீசு…

மிட்டாய் வாங்கலாம் கை வீசு…

மெதுவாய் தின்னலாம் கை வீசு…

சொக்காய் வாங்கலாம் கை வீசு…

சொகுசாய் போகலாம் கை வீசு…

கோயிலுக்குப் போகலாம் கை வீசு…

கும்பிட்டு வரலாம் கை வீசு

11.

சாய்ந்தாடம்மா சாய்ந்தாடு

சாய்ந்தாடம்மா சாய்ந்தாடு

சாயக் குயிலே சாய்ந்தாடு

சோலைக் கிளியே சாய்ந்தாடு

சுந்தர மயிலே சாய்ந்தாடு

குத்து விளக்கே சாய்ந்தாடு

கோவில் புறாவே சாய்ந்தாடு

கண்ணே மணியே சாய்ந்தாடு

கற்பகக் கொடியே சாய்ந்தாடு

தேனே மானே சாய்ந்தாடு

கட்டிக் கரும்பே சாய்ந்தாடு

சாய்ந்தாடம்மா சாய்ந்தாடு

12.

கன்றுக்குட்டி

தோட்டத்தில் மேயுது வெள்ளைப்பசு – அங்கே

துள்ளிக் குதிக்குது கன்றுக்குட்டி

அம்மா என்குது வெள்ளைப்பசு – உடன்

அண்டையில் ஓடுது கன்றுக்குட்டி.

நாவால் நக்குது வெள்ளைப்பசு – பாலை

நன்றாய்க் குடிக்குது கன்றுக்குட்டி

முத்தம் கொடுக்குது வெள்ளைப்பசு – மடி

முட்டிக் குடிக்குது கன்றுக்குட்டி

13.

வண்ணாத்திப் பூச்சி

வண்ணத்திப்  பூச்சி வண்ணத்திப் பூச்சி

பறக்குது பார் பறக்குது பார்

அழகான செட்டைகள் அழகான செட்டைகள்

அடிக்குது பார் அடிக்குது பார்

சிவப்பு மஞ்சள் நீலம் பச்சை

பொட்டுக்கள் பார் பொட்டுக்கள் பார்

தொட்டது முடனே தொட்டது முடனே

பட்டது பார் பட்டது பார்

பூக்களின் மேலே பூக்களின் மேலே

பறந்து போய் பறந்து போய்

தேனதை உண்டு தேனதை உண்டு

களிக்குது பார் களிக்குது பார்

வண்னாத்திப் பூச்சி வண்னாத்திப் பூச்சி 

பறக்குது பார் பறக்குது பார்.

14.

ஆட்டுக் குட்டி

ஆட்டுக் குட்டி எந்தன் குட்டி

அருமையான சின்னக் குட்டி

ஓட்டம் ஓடி வந்திடுவாய்

உனக்கு முத்தம் தந்திடுவேன்

சுவரில் ஏறிக் குதித்திடுவாய்

சுற்றிச் சுற்றி வந்திடுவாய்

கள்ளன் கொண்டு போய் விடுவான்

கட்டி உன்னை வைத்திடுவான்

ஆட்டுக் குட்டி எந்தன் குட்டி

அருமையான சின்னக் குட்டி

15.

மழைக்காலம்

குடை பிடித்துச் செருப்புமிட்டுப்

புத்தகமுங் கொண்டு

குடுகுடென நடந்து வரும்

குழந்தைகளே கேளீர்

மழைக் காலம் வழி வழுக்கும்

மிகக் கவனம் மக்காள்

வழியருகே வெள்ளமுண்டு

விலகி வரல் வேண்டும்

வெள்ளத்தில் கல்லெறிந்து

விளையாடல் வேண்டாம்

வீண் சண்டையால் வழுக்கி

விழுந்தெழும்ப வேண்டாம்

கண்மணிகாள் நீர்ச்சிரங்கு

காலில் வரும் கவனம்

கண்ணூறக்கம் இல்லாமல்

கதறியழ நேரும்

.........

16.

ஓரினம்

கசட தபற வல்லினம்

கசக்கும் வேம்பு மருந்தினம்

ஙஞண நமன மெல்லினம்

ங ப்போல் உறவைக் காக்கணும்

யரல வழள இடையினம்

இரவில் உணவு குறையணும்

தமிழில் மெய்கள் மூவினம்

தமிழர் எல்லாம் ஓரினம்.

17.

வாகனங்கள்

சல்சல் வண்டி மாட்டுவண்டி

சவாரி போகும் மாட்டுவாண்டி

பூம்பூம் பூம்பூம் மோட்டார்க்கார்

போகுது தெருவில் மோட்டார்க்கார்

றிங்றிங் றிங்றிங் சயிக்கிள் வண்டி

இரண்டு சில்லு சயிக்கிள் வண்டி

சிக்குப்புக்கு சிக்குப்புக்கு புகைவண்டி

சீக்கிரம் செல்லும் புகைவண்டி

பயணம் நாமும் சென்றிடவே

பற்பல வண்டிகள் இன்றுண்டு

பற்பல இடங்களைப் பார்த்திடுவோம்

பத்திர மாகச் சென்றிடுவோம்.

   -கவிஞர். த. துரைசிங்கம்

18.

கண்ணன் பாட்டு

கண்ணன் எங்கள் கண்ணனாம்

கார்மேக வண்ணனாம் 

வெண்ணெய் உண்ட கண்ணனாம்

மண்ணை உண்ட கண்ணனாம் 

கண்ணன் எங்கள் கண்ணனாம்

கார்மேக வண்ணனாம் 

குழலினாலே மாடுகள் 

கூடச்செய்த கண்ணனாம் 

கூட்டமாகக் கோபியர்

கூடஆடும் கண்ணனாம் 

கண்ணன் எங்கள் கண்ணனாம்

கார்மேக வண்ணனாம் 

மழைக்கு நல்ல குடையென 

மலைபிடித்த கண்ணனாம் 

நச்சுப் பாம்பு மீதிலே 

நடனமாடும் கண்ணனாம் 

கண்ணன் எங்கள் கண்ணனாம்

கார்மேக வண்ணனாம் 

கொடுமை மிக்க கம்சனைக் 

கொன்று வென்ற கண்ணனாம் 

தூதுசென்று பாண்டவர் துயரம் 

தீர்த்த கண்ணனாம் 

கண்ணன் எங்கள் கண்ணனாம்

கார்மேக வண்ணனாம் 

அர்ஜூனர்க்கு கீதையை

 அருளிச் செய்த கண்ணனாம் 

நல்லவர்க்கு அருளுவான்

 நாங்கள் போற்றும் கண்ணனாம்

கண்ணன் எங்கள் கண்ணனாம்

கார்மேக வண்ணனாம் 

19.

மனிதனும் மிருகமும்

உணவு தேடிக் காக்கையார்

ஊரைக் கூட்டி உண்ணுவார்

பணத்தைத் தேடி மனிதர் நாம்

பதுக்கி வைத்து வாழ்கிறோம்.

பாலில் நீரை நீக்கியே

பருகவல்லார் அன்னத்தார்

மாவில் கலப் படங்கள் செய்து

மற்றவர்க்குக் கொடுக்கிறோம்.

தேடி அலைந்து சத்துணவைத்

தேனீ நமக்குத் தருகிறார்

நாடி நாம் மற்றவர்க்கு

நன்மை புரிய முயன்றிலோம்.

வயலைப் பூச்சி அழித்திடாமல்

வெட்டுக்கிளியார் உதவுவார்

மயிலைப் பிடித்து சிறகொடித்து

மகிழ்ந்து நாமும் வாழ்கிறோம்.

பாலைத் தந்து நமதுடலைப்

பசுவார் பேணி வளர்க்கிறார்.

ஆடு மாடு விரும்பியுண்ணும்

அறிவிலியாய் வாழ்கிறோம்.

இரக்கம் நமது உள்ளத்தில்

இருக்க வேண்டும் தம்பிகாள்

சுரக்கும் அருள் இறைவனும்

தோன்றி நமக்கு அருளுவார்.

கவிதை – வேலாயுதம்.தங்கராசா

20.

கோழி

கொக்கர கொக்கர கோழியது

குஞ்சை வளர்க்கும் கோழியது

கிக் கிக் கிக் கிக் குஞ்சுகட்கு

கிளறிக் கொடுக்கும் குப்பையது

பருந்து வானில் பறந்திட்டால்

பார்த்து கோழி கொர்… என்னும்

பயந்த குஞ்சுகள் மறைவினிலே

பதுங்கி நின்று பட்படக்கும்

பருந்து போன பின்னாலே

பார்த்த கோழி குஞ்சுகளைக்

கொக்… கொக்… என்று கூப்பிடுமே

குஞ்சுகள் ஒன்றாய்க் கூடிடுமே.

    கவிஞர். த .துரைசிங்கம்.

நன்றி: https://tamizamutamsurrey.blogspot.com/2010/11/blog-post_01.html?m=1

சிட்னியில் சிறுவர் இலக்கிய முயற்சிகள் - 2 -

 அம்பித்தாத்தாவும் வானொலிமாமாவும் வேந்தனார் இளங்கோவும் முதலாம் தலைமுறை தமிழர்கள். 

தமிழ் பாடசாலைகளின் உருவாக்கத்திற்கும் தோற்றத்திற்கும் வளர்ச்சிக்கும் அயராது பாடுபட்டு அதனை ஒரு கட்டம் வரை வளர்த்தெடுத்து இன்று அது ஓர் ஆலமரமாக விழுதுகள் விட்டு வளரக் காரணமாக இருந்தவர்கள். 

அண்மையில் நடைபெற்ற ( 03.09.2023 ஞாயிற்றுக் கிழமை, Wentworthville Library Hall ) வானொலிமாமாவின் நினைவு அஞ்சலிக் கூட்டத்தின் போது எழுத்தாளர் ஆசி. கந்தராஜா அவர்கள் எப்படியாக முதன் முதலில் தமிழ் பாடசாலை ஒன்று ஆரம்பிக்கப்பட்டது என்பது பற்றியும் அதற்கு வானொலிமாமாவும் அம்பித்தாத்தாவும் வேந்தனார் இளங்கோவும் எப்படியான பங்களிப்பினைச் செலுத்தியிருந்தார்கள் என்பது பற்றியும் தன் சாட்சியத்தைப் பதிவு செய்திருந்தார்கள்.

தமிழ் தட்டச்சு இயந்திரத்தின் வழியாக வானொலிமாமா நா. மகேசன் அவர்கள் பாடத்திட்டத்தை எழுதி அதனை அடிப்படையாக வைத்தே முதன் முதலாக Homebush இல் மிக சொற்பமான மாணவர்களோடு ஒரு சமூக சந்திப்பாக அது ஆரம்பிக்கப்பட்டது என்பது பற்றித் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டு இன்றுவரை பாதுகாத்து வைத்திருக்கும் அந்த முதலாவது கைநூலையும் சபையோருக்குக் காட்டினார்.

ஊர் கூடி தேர் இழுத்து இன்று அது ஒரு குறிப்பிட்டளவு வளர்ச்சியை எட்டி நிற்கிறது. அப்படி என்றால் இரண்டாம் தலைமுறைத் தமிழர்கள் தமிழ் பாடசாலைகளின் வளர்ச்சி மற்றும் பிரதான பாடசாலையில் தமிழை ஒரு பாடமாக எடுக்க ஆவன செய்தமை, பாடநூல் உருவாக்கம்  என்பதற்கப்பால் சிறுவர் இலக்கிய முயற்சிகளில் என்ன என்ன விடயங்கள் நடைபெற்றது என்பதைப் பார்க்கும் போது தான் இந்தக் கொசுமாமாவும் கொசுமாமியும் கண்முன் வந்து நிற்கிறார்கள்.

ஈழத் தமிழரைப் பொறுத்தவரை, இரண்டாம் தலைமுறைத் தமிழர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் பெருந்தொகையாகவும் அகதிகளாகவும் புலம்பெயர்ந்தவர்கள். தம் குடும்பத்தை புதிய மண்ணில் உருவாக்கி குழந்தைகளை புதிய மண்ணில் பிறப்பித்தவர்கள். மனதால் இலங்கையராகவும் வாழ்வில் அவுஸ்திரேலியராகவும் இரட்டைப் பண்பாட்டுக்குள் சிக்குண்டவர்கள். அவர்களை Sandwitch Culture க்குள் அகப்பட்டுக் கொண்டவர்கள் என்று பொதுவாகக் குறிப்பிடுவதுண்டு. 

அவர்கள் வரும் போது ஒரு சூட்கேஸ் நிறைய தம் பால்யகால நினைவுகளைச் சுமந்து வந்தார்கள். அனுபவங்களையும் துயரங்களையும் இழப்புகளையும் தம்மோடு எடுத்து வந்தவர்கள். தமக்கு மறுக்கப்பட்டவற்றை இங்கு அடைந்து விட மாட்டோமா என்ற  தாகமும் வேகமும் அவர்களிடம் இருந்தது. அவர்களின் கனவுகள் எல்லாம் துரத்தியடிக்கப் பட்ட தமக்கு மறுக்கப்பட்ட  வாழ்வை புதிய மண்ணில் மீண்டும் உருவாக்குவது என்பதாகவே இருந்தது. பாடசாலைகளும், கோயில்களும் பலசரக்குக் கடைகளும் வானொலி ஊடகங்களும் உத்வேகத்தோடு தோற்றம்பெற அதுவும் ஒரு காரணமாய் அமைந்தது.

இந்த இரண்டாம் தலைமுறைத் தமிழர்கள் தம்மோடு கொண்டு வந்த அல்லது சுமந்து வந்த பண்பாட்டினுடய அடிப்படையிலேயே இங்குள்ள தமிழ் சமுதாயம் கட்டமைக்கப் பட்டிருக்கிறது என்பதைப் பல சமூக விடயங்களில் நாம் அவதானிக்கலாம். அது பற்றி விரித்துரைக்க முயன்றால் கட்டுரை வேறொரு வடிவம் எடுத்து விடும் என்பதால் அதனைத் தவிர்த்து நம் சிறுவர் இலக்கிய முயற்சிக்குள் மீண்டும் வருகிறேன்.

தற்போது 50 - 60 வயதுகளுக்குள் இருப்போரை நாம் இரண்டாம் தலைமுறைத் தமிழர் என எடுத்துக் கொண்டால் அவர்கள் இரட்டைக்கலாசார சாராம்சத்தின் மொத்த விளைவுகள் எனலாம். அவர்களுக்கு தமிழும் தமிழர் பண்பாடும் நன்கு தெரியும். அதே வேளை அவுஸ்திரேலிய வாழ்வினையும் பண்பாட்டினையும் வாழ்வு முறைகளையும் அறிந்து கொண்டவர்கள். தம் பிள்ளைகள் அவுஸ்திரேலியப் பாடசாலைகளில் ஆங்கிலத்தை முதன் மொழியாகக் கொண்டு படித்து வருவதை; அவர்களின் சிந்தனை மாற்றங்களைக் கண்டவர்கள்.

அதன் ஒரு விளைவாகத்தான் இந்தக் கொசுமாமா கொசுமாமிக் கதையை என்னால் பார்க்க முடிகிறது. தம் பால்யத்தின் வாழ்வியல் நினைவுகளை தாம் வாழ்ந்த, படித்த, கேட்ட, நல்லவை என தாம் நினைப்பனவற்றை அடுத்த சந்ததிக்குக் கடத்த வேண்டும் என்ற இயல்பான ஆசையும் அதே நேரம் முதல்மொழியாக ஆங்கிலத்தைக் கொண்டிருக்கும் தன் மூன்றாம் தலைமுறைக் குழந்தைகட்கு கொடுக்கவும் பொருத்தமான முறையில் ஒரு பக்கம் ஆங்கிலத்திலும் ஒரு பக்கம் தமிழிலுமாக சொல்லப் படும் கதைகள் தாம் தம் பால்யத்தில் படித்தவையாக இருப்பதைக் காணலாம். 

இருமொழிப் புத்தகமாக வண்ணப்படங்களுடன் தாம் தம் பால்ய காலத்தில் படித்த கேட்ட கதைகளை மீளுருவாக்கி தம் அடுத்த அடுத்த சந்ததிகளுக்குக் கொடுக்கும் முயற்சி இரண்டாம் தலைமுறைத் தமிழர்களிடம் கானப்படும் பண்பாக இருக்கிறது. அதிலே ஒன்று தான் வண்ணப்படங்களோடும் இரு மொழியிலுமாக வெளிவந்திருக்கிற இந்த கொசுமாமா கொசுமாமி கதை. 

அந்தக் கதை நான் சிறுபிள்ளையாக இருந்தபோது இலங்கைப் பாடத்திட்டத்தில் சேர்க்கப்பட்டு இருந்தது.  நானும் அதனை மூன்றாம் வகுப்பில் படித்த ஞாபகம். எதிர்காலத்தில் இப்படியாக மேலும் சில பாடல்களும் கதைகளும் ஆங்கிலத்திலும் தமிழிலுமாக தமிழ் குழந்தைகளுக்காக வெளி வரலாம். வெளிவரவேண்டும் என்பது என் அவா.

OZ Thamil உருவானதற்கான காரணத்தில் அதுவும் ஒன்று என்பதோடு; ஒரு ஆவணப்பதிவாகவும், அதே நேரம் தமிழைத் தேடும் அன்னிய மொழியொன்றைத் தாம் முதல் மொழியாகக் கொண்டிருக்கும் நம் குழந்தைகளுக்காக அவற்றையும் இங்கு பதிவிடலாம் என்று நம்புகிறேன்.

இனி, கீழே வருவன எல்லாம் இணையத்தில் தேடிப் பெற்றவையும் நினைவடுக்குகளில் இருந்து வெளிவந்தனவும் ஆகும். அவைகளில் தவறிருத்தலும் மறந்திருத்தலும் திரிபடைந்திருத்தலுக்கான சாத்தியங்களும் அதிகம் உண்டு என்பதையும் கவனத்தில் கொள்க!

பறவைக் குஞ்சு ஒன்று பற்றிய பாடல் ( 2ம் வகுப்பு பாடப்புத்தகத்தில் இருந்ததாக ஞாபகம்)

பறவைக் குஞ்சைப் பாரண்ணா பறவைக்குசைப் பாரண்ணா

பறக்கும் இறகு முளைத்திடாத பறவைக்குஞ்சைப் பாரண்ணா

கூடு காற்றில் ஆடி இந்தக் குஞ்சு விழுந்து விட்டதோ

தேடித் தாயும் தூக்க முன்னே செத்துப் போகும் தவிக்குதே

கட்டெறும்பும் ஊருதே காகம் கொத்தப் பார்க்குதே

வட்டம் போட்டுக் கழுகும் இந்த மரத்தை நோக்கி வருகுதே

மரத்தில் ஏறிக் கூட்டிலே வைத்து விடுங்கள் குஞ்சையும்

இரக்கமாக இருக்குதையோ இளைத்துக் கிடந்து துடிக்குதே

.....

எங்கள் வீட்டுப் பூனை

சின்னச் சின்ன பூனை

சிரந்த நல்ல பூனை

என்னைப் பார்த்துத் துள்ளும்

எங்கள் வீட்டுப் பூனை

பாலைக் குடிக்கப் பார்க்கும்

பதுங்கிப் பரணில் இருக்கும்

வாலைப் பற்றி இழுத்தால்

வளைந்து கையைக் கடிக்கும்

நாயைப் பார்த்துச் சீறும்

நகத்தால் மரத்தைக் கீறும்

பாயப் பதுங்கி ஓடும்

பந்தை உருட்டி ஆடும்

எலியைக் கிளியைப் பிடிக்கும்

ஏறி மரத்தில் இருக்கும்

புலியைப் போல நடிக்கும்

புள்ளிக் கோட்டுப் பூனை

உண்ணும் சோறும் பாலும்

ஊட்டி வளர்த்த பூனை

கண்ணைப் போன்ற பூனை

கட்டிக் கரும்புப் பூனை 

நன்றி: பாடல்கள்

அக்ஷ்யபாத்ரம்

புள்ளிப் புள்ளி மானே...

புள்ளிப் புள்ளி மானே

துள்ளித் துள்ளி ஓடுறாய்

அள்ளி இந்தப் புள்ளியை 

ஆர் உனக்குத் தந்தது?

கண்ணிரெண்டும் கூர்மை

காதிரெண்டும் கேள்மை

பெண்ணினத்தின் சாயல்

தெரியுதுந்தன் வடிவில்

பென்னம் பெரிய காட்டில்

தன்னந்தனி செல்கையில்

உன்னுடலில் முள்ளுகள்

உறுத்துவது இல்லையோ?

கட்டில் மெத்தை தருவேன்

காதணிகள் தருவேன்

குட்டிப் புள்ளி மானே

குதித்து ஓடி வா நீ

எட்டி ஓடும் மானே

என்னிடம் நீ வந்தால்

புட்டிப் பாலும் தந்து 

போற்றி உன்னை வளர்ப்பேன்.

தொடரும்....

சிட்னியில் சிறுவர் இலக்கிய முயற்சிகள் - 1 -

 கடந்த 10.09.2023 அன்று சிட்னியில் எழுத்தாளர் விழா நடந்தது. அதில் இடம்பெற்ற புத்தகக் கண்காட்சியில் பல புத்தகங்கள் காட்சிக்கும் விற்பனைக்கும் வைக்கப்பட்டிருந்தன.

அதிலொரு சிறுவர் இலக்கிய நூல் கண்ணையும் கருத்தையும் கவர்வதாக இருந்தது. தற்போது 50 - 60 வயதுகளுக்குள் இருக்கும் ஈழத்தமிழரின் பால்ய கால நினைவடுக்குகளில் பள்ளிப்பருவ நாட்களைத் தட்டிப்பார்த்தால் இந்தக் ‘கொசுமாமாவும் கொசுமாமியும்’ கதையும் அதற்குள் ஒழிந்திருக்கும். இன்னும் கொஞ்சம் தூசி தட்டி அவர்களை வெளியே கொண்டு வந்தால் ‘கொசுமாமாவும் கொசு மாமியும் பாயாசத்தை உறிஞ்சி உறிஞ்சிக் குடித்தார்கள்’ என்ற அந்தக் கதை முடிவும் மறக்காமல் நினைவுக்கு வரும்.

அது நிற்க,

புலம் பெயர் நாடுகளில் தமிழை தாய்மொழியாகக் கொண்டிருக்கும் சிறுவர்களுக்கு அவ் அவ் நாட்டு கலாசார, புவியியல் நிலைகளுக்கு ஏற்ற வகையிலான குழந்தைப் பாடல்களும் கதைகளும் வெளிவந்துகொண்டு தான் இருக்கின்றன.

அவுஸ்திரேலியாவைப் பொறுத்த வரை அதிலும் குறிப்பாக சிட்னியைப் பொறுத்தவரை தமிழ் மொழியை தம் உயர் தரத்தில் ஒரு பாடமாக அரச பாடசாலைகளில் எடுக்கும் வாய்ப்பு தமிழ் மாணவர்களுக்கு உண்டு. அதைத் தவிர தமிழ் சமூகத்தினரால் நடத்தப்படும் பாடசாலைகள் பல வார இறுதி நாட்களில் நடைபெறுகின்றன.

இந் நாடு பல்கலாசார நாடாக இருப்பதனால் தாய் மொழி அறிவை ஊக்குவிப்பதற்கான அரச  ஆதரவும் பயிற்சிப் பட்டறைகளும் வழிகாட்டி நெறிகளும் தமிழ் மொழிக்கு மாத்திரமன்றி ஏனைய பல ஆங்கில மொழி சாராத ஏனைய மொழிகளுக்கும் கிடைத்து வருகிறது.

கவிஞர் அம்பி அவர்கள் தன் ’கொஞ்சும் தமிழ்’ (2005)என்ற சிறுவர் நூலில் கங்காரு, குவாலா, மக்பை போன்ற அவுஸ்திரேலியாவுக்கே உரித்தான உயிரினங்களை மையமாக வைத்து எழுதிய பாடல்கள் நாம் நமக்கான திசையையும் பாதையையும் கண்டறிந்து, தனித்துவமான புதிய பாதையில் அவுஸ்திரேலியத் தமிழர்களாகிய  நாம் பயணிக்க ஆரம்பித்து விட்டோம் என்பதற்குக் கட்டியம் கூறி நிற்கின்றன.

அவற்றின் தனித்துவ சிந்தனை கருதி அப்பாடல்களை இங்கு பதிந்து வைத்தல் பொருத்தமாக இருக்கும் என்று நம்புகிறேன்.

கங்காரு

முன்னிரண்டு காலைத்தூக்கி

முன்னே பாய்பவள்

பின்னிரண்டு காலில் துள்ளி

பாய்ந்து செல்பவள்

சின்னக் குட்டியை வயிற்ருப் பையில்

செருகிச் செல்பவள்

என்னைப் போன்ற அன்னையாரோ

என்று கேட்பவள்.

குவாலா

சின்ன வண்ணக் குவாலா ஒரு

செல்லப் பிள்ளை குவாலா பார்

என்னை என்னைப் பார்த்துப் பார்த்து

ஏறுகிறார் மரக்கிளையில்

வட்ட முகம் வளை செவிகள்

பட்டுமேனி பஞ்சு மெத்தை

குட்டியைப் பார் முதுகினிலே

குந்தி இருக்கும் துணிவைப் பார்

கட்டிக் கொஞ்ச ஆசை ஆனால்

கால்களைப் பார் கூர் நகங்கள்

கட்டிக் கொஞ்சும் ஆசை விட்டு

எட்ட நின்றே பார்த்திடுவோம்.

மக்பை

கக்குவா என்று கதறி நாளும்

கருத்தைக் கவரும் மக்பை - நாம்

பார்க்கும் வேளை எங்கோ பார்த்து

பாவனை செய்வதும் ஏனோ

தின்னத் தீனி தேவை என்றால்

திருடித் தின்னும் மக்பை - ஒரு

சின்னக் குருவி தீனி தின்ன

துரத்திச் செல்வதேனோ

வெய்யிலில் உலரும் வண்ணத்துணியை

விரும்பிக் கவரும் மக்பை - தான்

அயலில் கட்டும் கூட்டில் மெத்தை

அமைத்துக் கொள்ளல் ஏனோ

முட்டை இட்டு மெத்தை மீது 

மூடிக் காக்கும் மக்பை - அதன்

கிட்ட யாரும் செல்லும் வேளை

கொட்டித் துரத்தல் ஏனோ

என்றவாறு அமைந்திருத்தல் அவதானிக்கத் தக்கது. அதே நேரம் பாட்டி வடை சுட்ட கதை தற்கால சிந்தனைகளுக்கேற்றபடி கீழ் வருமாறு அமைக்கப் பட்டிருப்பதும் நோக்கத் தக்கது.

காகமும் நரியும்

பாட்டி சுட்ட வடையைத் தூக்கி 

பறந்து சென்ற காக்கையார்

காட்டில் உள்ள மரத்தின் மீது

களைத்து வந்து குந்தினார்

வாட்டுகின்ற பசியில் அங்கு 

வந்து நின்ற நரியினார்

பாட்டுப் பாட வல்ல மச்சான்

பாடு பாடு என்றனர்

சால வித்தை என்னவென்று

தானறிந்த காக்கையார்

காலில் அந்த வடையை வைத்து 

கா கா என்று பாடினார்

தன்னைக் காக்கை வென்றதென்று

தலை குனிந்த நரியனார்

என்ன செய்வோம் என்று வெட்கி

எடுத்தார் ஓட்டம் காட்டிலே 

என்றவாறு நிறைவுறுகிறது அப்பாடல். 

கவிஞர் அம்பிக்கு இணையாக பாடல்களைத் தந்ததில் வானொலிமாமா நா. மகேசன் அவர்களுக்கும் பங்குண்டு. அவருடய பாடல்கள் அவுஸ்திரேலியப் பாட்டியை படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது.

நாங்கள் பார்த்த பாட்டியின் வடிவத்தில் இருந்து  வேறுபட்டு அக; புற மாறுபாடுகளோடு தோற்றமளிக்கும்  அவுஸ்திரேலியப் பாட்டியை இப்போது பார்ப்போமா? வானொலி மாமா காட்டும்  கவிதையால் அவர் வரைந்த  சித்திரப் பாட்டியின் தோற்றம் இது.

எங்கள் பாட்டி

பாட்டி எங்கள் பாட்டி

பல்லுக் கட்டின பாட்டி

வீட்டில் தமிழ் பேசும்

விருப்பம் உள்ள பாட்டி

சிரித்த முகப் பாட்டி

சேலை உடுக்கும் பாட்டி

அரிய கதைகள் சொல்லும்

அன்பு மிக்க பாட்டி

மச்சம் உண்ணாப் பாட்டி

மது அருந்தாப் பாட்டி

கொச்சை ஆங்கிலம் பேசும்

குறும்புக்காறப் பாட்டி

குத்து விளக்கு இரண்டு

குடமும் சின்னன் ஒன்று

பித்தளைத் தட்டு மூன்று

பெரிய படங்கள் நாலு

மூக்குப் பேணி ஐந்து

மூடு சட்டி ஆறு

பாக்கு உரலும் ஒன்று

பழைய சேலை ஏழு

தாத்தாவோடு தானும்

தனித்து இருக்கும் படமும் 

காத்துப் பெட்டி ஒன்றில் 

கட்டி வைக்கும் பாட்டி

செத்துப் போகு முன்னே

செலவுக் காசுக் காக

விற்றுப்போடு பாட்டி

விடியக் ‘கறாச் சேலில்’ ( garage sale)

என்று நானும் சொன்னேன்

எட்டிப் பிடித்தாள் பாட்டி

கொன்று விடுவேன் உன்னை

குறும்புப் பயலே என்றாள்

கட்டி அணைத்து எந்தன்

கன்னத்தோடே கன்னம் 

முட்டி முத்தம் தந்தாள்

முகம் மலர்ந்து நின்றாள்’

என்று அவுஸ்திரேலியத் தமிழ் குடும்பத்தில் பாட்டியையும் பேரனையும் கண் முன்னே நிறுத்துகிறார் வானொலி மாமா நா. மகேசன் அவர்கள்.

மேலும், தமிழரின் பாரம்பரிய உணவில் ஒன்றான பிட்டு ( புட்டு) பற்றி அவர் புனைந்த சிறுவர் பாடல் ஒன்று இப்படியாக அமைகிறது.

பிட்டு

பிட்டு பிட்டு பிட்டு

பிரிய மான பிட்டு

தட்டில் மாவை இட்டு

தட்டிக் குழைத்த பிட்டு

பிட்டு பிட்டு பிட்டு

பிரிய மான பிட்டு

அடுப்பில் பானை வைத்து

அதிலே குழலை வைத்து

தடுத்து ஆவி போக

தரமாய் அவித்த பிட்டு

பிட்டு பிட்டு பிட்டு

பிரிய மான பிட்டு

அம்மா அவித்த பிட்டு

அருமையான பிட்டு

சும்மா தின்று பாரும்

சுவையைச் சொல்லி தீரும்

பிட்டு பிட்டு பிட்டு

பிரிய மான பிட்டு.

நாம் வாழும் அவுஸ்திரேலியாவை இங்கு பிறந்த பிள்ளைகளுக்கு ‘எங்கள் நாடு’ என்று அறிமுகப்படுத்தும் அவர், அந்த நாட்டினைத் தமிழுக்கும் தமிழ் குழந்தைகளுக்கும் இவ்வாறு அறிமுகப்படுத்துகிறார்.

எங்கள் நாடு

நாடு எங்கள் நாடு

நாம் வசிக்கும் நாடு

வீடு காடு தோட்டம்

விளங்கும் நல்ல நாடு

கடல் சூழ்ந்த நாடு

கல்வி நிறைந்த நாடு

உடல் வருத்தி உழைக்கும்

உயர்ந்த மக்கள் நாடு

அருவி பாயும் நாடு

அழகு மலை நாடு

குருவி கொக்கு கிளிகள்

குக்கு பரா நாடு

தங்கச் சுரங்க நாடு

தானியம் விளை நாடு

கங்கரு பாய்ந் தோடும்

கரும்பு வளர் நாடு

அன்பு வளர் நாடு

அவுஸ் திரேலிய நாடு

இன்பம் பொங்கும் நாடு

எவர்க்கும் நல்ல நாடு.

அம்பித்தாத்தா, வானொலிமாமா ஆகியோரின் வரிசையில் இடம்பிடிக்கும் மற்றொருவர் வேந்தனார். இளங்கோ அவர்கள். அவர் இயற்றிய அழகழகான சிறுவர் பாடல்கள் இன்று பெற்றோராக இருக்கும் பலரின் இளவயதுக் கால நினைவுகளில் இன்றும் நிலைத்திருக்கும் என்பது திண்ணம். 53 வயது வரை மட்டுமே  வாழ்ந்து மறைந்த அவர் 1992 ல் அவுஸ்திரேலியாவுக்குப் புலம் பெயர்ந்தார். 

2004ல் அவர் இறக்கும் வரை தன்னால் இயன்ற வரை அவுஸ்திரேலியத் தமிழ் குழந்தைகளின் எதிர் காலத்திற்காகப் பாடு பட்டார். இன்று பெற்றார்களாக இருக்கும் பலரின் நினைவுகளில் இன்றும் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு பாடல் அம்மா பாடலாகும்.

அம்மா

‘காலைத்தூக்கி கண்ணில் ஒற்றிக் 

கட்டிக்கொஞ்சும் அம்மா

பாலைக்காச்சி சீனி போட்டு 

பருகத்தந்த அம்மா

புழுதி துடைத்து நீருமாட்டி

பூவுஞ் சூடும் அம்மா

அழுது விழுந்த போதும் என்னை

அணைத்துத் தாங்கும் அம்மா

அள்ளிப் பொருளைக் கொட்டிச் சிந்தி

அழிவு செய்த போதும்

பிள்ளைக் குணத்தில் செய்தாள் என்று

பொறுத்துக் கொள்ளும் அம்மா

பள்ளிக் கூடம் விட்ட நேரம் 

பாதி வழிக்கு வந்து

துள்ளிக் குதிக்கும் என்னைத் தூக்கி

தோளில் போடும் அம்மா

பாப்பா மலர் பாட்டை நானும்

பாடி ஆடும் போது

வாப்பா இங்கே வாடா என்று

வாரித் தூக்கும் அம்மா’.

அது போல அதே தாள லயத்தில் ஒரு தந்தையர்க்கான பாடலை அவர் அவுஸ்திரேலிய தந்தைமாரை நினைவில் வைத்து புனைந்திருக்கிறார். அவுஸ்திரேலியத் தமிழ் தந்தையரை நினைவுறுத்தும் அந்தக் குழந்தைப் பாடல் இது.

அப்பா

பாசமாக எனக்கு வீட்டில்

பாடம் சொல்லும் அப்பா

நேசமாக என்னைத் தூக்கி

நெஞ்சில் போடும் அப்பா

கிறிகெற் சொக்கர் என்று

கிழமை தோறும் என்னை

குறித்த நேரம் எல்லாம்

கூட்டிச் செல்லும் அப்பா

வயலின் படி நீயென்று

வாரம் தோறும் என்னை

பயில விட்டுப் பக்கத்தில்

பார்த் திருக்கும் அப்பா

தள்ளி நானும் சென்றால்

தானே ஓடி வந்து

அள்ளி என்னைத் தூக்கி

அணைத்துக் கொள்ளும் அப்பா

எனக்கு விருப்பம் என்று

இருந்து அடம் பிடித்தால்

சினக்க விருப்பம் இன்றி

சிரித்துக் கொள்ளும் அப்பா.

அது போல அவுஸ்திரேலியாவுக்கே உரித்தான உயிரினமான குவாலாவைப் பார்த்து குழந்தைகளுக்காக அவர் இயற்றிய பாடல் ஒன்று இப்படியாக மலர்கிறது.

குவாலா குவாலா குவாலா

காலைப் பார்த்தால் கட்டை

காதைப் பார்த்தால் வட்டம்

வாலைப் பார்த்தால் இல்லை

வடிவாய் பார்த்தால் குவாலா

குவாலா குவாலா குவாலா

மெல்ல மெல்ல அசையும்

மெதுவாய் இலையைத் தின்னும்

சொல்லத் தேவை இல்லை அதன்

சோம்பல் தனைத்த நானும்

குவாலா குவாலா குவாலா

குட்டியை முதுகில் சுமக்கும்

குளிரிலும் மரத்தில் இருக்கும்

எட்டிப் பிடிக்கப் போனால்

இன்னும் மரத்தில் ஏறும்.

இவ்வாறாக தமிழ் குழந்தைகளுக்கான அவுஸ்திரேலியக் குழந்தைத் தமிழ் இலக்கியம் சிறு சிறு எட்டு வைத்து, குறு குறு நடை நடந்து, தன் தனித்துவத் தமிழ் பாதையில் எழுந்து நடக்க ஆரம்பித்திருக்கிறது.

தொடரும்...